şehla bakışlarının ardına gizlenen aciz bir kadının,alil bedenine hapsolmuş ruhunda zar zor işitilen bir seda saklı.
fevri hareketlerini yıllar öncesine hatıra bırakırken, sanki kalubelada yaratılmış ve onun efatıyla cihan fezada kaybolacakmış gibi bir ifade var suretinde.
oysaki,devirdiği 70 senede neyi harpederek ele geçirmiş allah bilir..
aklanmış perçemi tel tel yüzüne düşerken,bir yandan saçlarını alnından geriye itip diğer yandan da sanki kementle boğulurcasına boğazını düğümleyen acı öksürüğü dinsin diye allah a yalvarıyor tüm içtenliğiyle.
akisleri dinmiş hayatının son demlerinde her soluk alpverişte;ziyaretine gelecek ölüm meleğini gözü kapıda bekliyor..
ve son nefesini yetebildiiği kadar şu kelamlara heba ediyor:
ölüm.. gel artık, ne olur..
toprak olsun bu mağrur kul..
öyle yorgunum ki
iliklerime kadar ızdıraba doymuş sanki güneş batıdan doğmuş gibi..

R a m i l e M İ M A Ç